Kamyk na szańcu

Recenzja książki „Kamyk na szańcu. Gawęda o druhu Aleksandrze Kamińskim w stulecie urodzin” autorstwa Barbary Wachowicz

Warszawa: Wydawnictwo Rytm, 2002, seria: Wierna Rzeka Harcerstwa, liczba stron: 635, ISBN 83-88794-68-X

kamyknaszancu

„Kamyk na szańcu” to niezwykle wyczerpująca i barwna opowieść o życiu i działalności jednego z największych autorytetów polskiego harcerstwa Aleksandra Kamińskiego (1903-1978), pedagoga i wychowawcy, współtwórcy metodyki zuchowej, instruktora harcerskiego, harcmistrza, w czasie wojny m.in. redaktora naczelnego „Biuletynu Informacyjnego”, Komendanta Głównego Małego Sabotażu „Wawer”, współtwórcy Szarych Szeregów, a przede wszystkim autora książki „Kamienie na szaniec”, będącej najlepszym odzwierciedleniem wartości tamtych czasów, beztroskiej młodości, a zarazem ogromnej dojrzałości jaką charakteryzowała się młodzież sprzed siedemdziesięciu lat.

Aleksander Kamiński to osoba, która swoją pracą inspirowała innych do działania, uczyła braterstwa, służby krajowi oraz miłości do bliźniego. Ciekawe życie druha „Kamyka” zainspirowało mnie do przeczytania jego biografii. Mój wybór padł na pozycję napisaną przez Barbarę Wachowicz, autorkę biografii Wielkich Polaków, a także o najwybitniejszych postaciach polskiego harcerstwa Oldze i Andrzeju Małkowskich. Książka wraz z wystawą o „Kamyku” po raz pierwszy ukazała się w Łodzi, w marcu 2002 roku, w setną rocznicę urodzin bohatera. Autorka potwierdza główne wydarzenia z jego życia, przytaczając fragmenty młodzieńczego pamiętnika, list od matki, pamiętnik wojenny córki Ewuni, a także niezwykły list, jaki druh Kamiński napisał do niej samej, opisując swoją pracę nad najsłynniejszą książką czasu okupacji. Opowiadanie pozwala nam wczuć się w losy „Kamyka” i prześledzić jego harcerskie działania – od początku harcerskiej przygody do pełnych przygód działań dla dobra Ojczyzny. Poznajemy również życiowe rozterki druha, początki jego zuchowej przygody, czas i miejsce powstania „Kamieni na szaniec”. Opowiadanie dopełniają wyjątkowe fotografie, z których większość ma charakter archiwalny.

Uważam, że jest to książka wyjątkowa, stworzona dla osób pasjonujących się historią harcerstwa polskiego. Opowieść Barbary Wachowicz daje liczne dowody na to, że Aleksander Kamiński i jego książka o Szarych Szeregach ma nadal żywy wpływ na kształtowanie charakteru młodego człowieka. Czytając tę gawędę nie możemy się od niej oderwać, każda strona pełna jest „harcerskiej duszy”, która podtrzymuje czytelnika w ciągłym czytelniczym głodzie. Polecam ją każdemu kto zastanawia się, nad sensem wielkich idei i znaczeniem ich dla jednostki i społeczeństwa, a także nad sposobem spędzenia wolnego czasu przy ciekawej lekturze. Moim zdaniem jest to jedna z najciekawszych pozycji, do której przeczytania zachęcałabym wszystkich młodych ludzi.

pion. Laura Zdzieszyńska